เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 45 คลื่นฝูงศพถล่มเมืองระลอกแรก
ลมเหนือในเดือนตุลาคมพัดผ่านค่ายใบเมเปิลพร้อมความหนาวเหน็บที่บาดลึก ไฟสปอร์ตไลท์บนหอป้องกันถูกเปลี่ยนเป็นรุ่นกำลังสูง ซึ่งกรีดผ่านความมืดมิดยามค่ำคืนเป็นลำแสงสีขาวซีด เอ็ดดี้กระชับเสื้อโค้ททหารแน่น กล้องส่องทางไกลในมือสแกนไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของหุบเขาไม้ตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า—เหลือเวลาอีกเพียงสามวันก็จะถึงเวลาที่ "ฝูงศพ" จะเข้าโจมตีตามข้อมูลเตือนภัย การป้องกันของค่ายถูกยกระดับขึ้นสู่ระดับสูงสุด สนามเพลาะทั้งสามชั้นเต็มไปด้วยทุ่นระเบิดและลวดหนาม บนกำแพงติดตั้งปืนกลหนักไว้ถึงยี่สิบกระบอก หน่วยป้องกันที่ผ่านการฝึกฝนสามร้อยนายถูกแบ่งออกเป็นสามกะ คอยลาดตระเวนเฝ้าระวังตลอด 24 ชั่วโมง
"ฮั่วหยุนเฟิง เซ็นเซอร์สั่นสะเทือนทางทิศตะวันออกตรวจสอบเป็นอย่างไรบ้าง?" เอ็ดดี้ตะโกนผ่านวิทยุสื่อสาร ฮั่วหยุนเฟิงซึ่งกำลังนำทีมปรับจูนเซ็นเซอร์อยู่ที่สนามเพลาะชั้นที่สองตอบกลับทันที "ปรับจูนเสร็จสิ้นทั้งหมดแล้ว ความไวถูกตั้งไว้ที่ระดับสูงสุด หากมีสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่เคลื่อนที่ในระยะห้าสิบเมตรก็จะส่งสัญญาณเตือนทันที"