เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 ช่วงเวลาที่ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว
การตัดสินใจของฮั่วหยุนเฟิงราวกับยาสงบใจ เมื่อตกลงสู่ใจของทุกคนอย่างหนักแน่น สิ่งที่กระเพื่อมออกมากลับไม่ใช่ระลอกคลื่น หากเป็นรากฐานอันมั่นคง นับจากนั้นสายตาของพวกเขาไม่ได้มองไปยังเส้นทางกลับบ้านอันห่างไกลและเลื่อนลอยอีกต่อไป แต่จดจ่ออยู่กับผืนแผ่นดินเยือกแข็งใต้ฝ่าเท้า และฤดูใบไม้ผลิที่กำลังจะมาถึงอย่างเต็มที่
หิมะและน้ำแข็งละลายเร็วกว่าที่คาด ราวกับเพียงชั่วข้ามคืน ขอบของแผ่นน้ำแข็งหนาทึบบนทะเลสาบอีรีก็เริ่มแตกร้าวและพังทลาย เผยให้เห็นผืนน้ำสีน้ำเงินเข้มที่เต็มไปด้วยพลังชีวิต หิมะบนคาบสมุทรละลายกลายเป็นลำธารเล็ก ๆ ซึมลงสู่ผืนดินสีน้ำตาลดำ กลิ่นดินชื้นและกลิ่นสดชื่นของสรรพสิ่งที่ฟื้นคืนชีพลอยอบอวลอยู่ในอากาศ
ทั้งค่ายราวกับเครื่องจักรที่ไขลานจนตึง เริ่มวุ่นวายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ภารกิจสำคัญอันดับแรกของเหล่าผู้ชายคือขับรถกระบะคู่ใจ ลากคันไถง่าย ๆ ที่ประดิษฐ์ขึ้นเอง เพื่อไถเปิดผืนดินริมทะเลสาบที่วางแผนไว้แล้วและขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า
หัวไถเหล็กฝังลึกลงในผืนดินที่หลับใหลมาตลอดฤดูหนาว พลิกดินดำอุดมสมบูรณ์ขึ้นมา ส่งกลิ่นหอมดั้งเดิมของผืนดิน เอมิลี่วิ่งเท้าเปล่าอย่างร่าเริงบนดินนุ่มที่เพิ่งไถและยังเย็นอยู่ ทิ้งรอยเท้าเล็ก ๆ ไว้เป็นทาง เถี่ยฉุยเดินตามอย่างอยากรู้อยากเห็น ใช้จมูกดุนก้อนดินเป็นครั้งคราว จนเอมิลี่หัวเราะคิกคัก