เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 15 การปล้นชิง
หลังจากขับรถออกจากหุบเขาที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและความตาย รถกระบะที่ลากจูงรถพ่วงหนักอึ้งคันนั้นดูเหมือนจะแบกรับความรู้สึกหนักอึ้งที่มองไม่เห็นเอาไว้ด้วย ฮั่วหยุนเฟิงและลู่เสวี่ยต่างเงียบงัน ทิวทัศน์ที่ผ่านพ้นไปนอกหน้าต่างดูเหมือนจะถูกฉาบด้วยฟิลเตอร์สีหม่น เหตุการณ์ความขัดแย้งภายในและการทำลายกันเองของกลุ่มผู้รอดชีวิตในหุบเขา จนนำไปสู่การถูกฝูงศพกลืนกินในท้ายที่สุดนั้น เปรียบเสมือนเข็มเย็นเยียบที่ทิ่มแทงลึกลงไปในเศษเสี้ยวจินตนาการสุดท้ายที่พวกเขามีต่อความเป็นมนุษย์
ตามป้ายบอกทางและแผนที่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาได้เข้าสู่เขตแดนรัฐแคลิฟอร์เนียอย่างเป็นทางการแล้ว ภาพที่เห็นที่นี่ไม่ได้แตกต่างจากรัฐแคลิฟอร์เนียในเชิงเนื้อแท้ มันยังคงเป็นความเสียหายยับเยินหลังจากอารยธรรมล่มสลาย: พื้นที่เกษตรกรรมที่รกร้าง หมู่บ้านและเมืองที่ถูกทิ้งร้าง ยานพาหนะที่พังเสียหายกระจัดกระจายอยู่บนถนนราวกับหลุมศพ บางครั้งก็เห็นร่างของผู้รอดชีวิตจำนวนไม่มากกำลังวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก ไม่ว่าจะขับรถหรือเดินเท้า บนใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสับสน ราวกับแมลงวันที่หัวขาดที่ไม่รู้ว่าควรจะหนีไปทางไหน เขตปลอดภัยงั้นหรือ? บางทีมันอาจจะมีอยู่แค่ในตำนานและรายการวิทยุที่หลอกลวงเท่านั้น