กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย TohRuNovel
บทที่ 17 โดนหลีจือด่าจนชินซะแล้ว
วันนี้อาเจี๋ยไม่มีความสุขเอาซะเลย
อย่างน้อยตอนคาบท่องหนังสือช่วงเช้าเขาก็ไม่มีความสุข
อาศัยช่วงเลิกเรียนคาบที่สองตอนเช้าที่ไปเข้าห้องน้ำด้วยกัน อาเจี๋ยดึงตัวเสิ่นหยวนมาถามอย่างมีลับลมคมใน "หยวน นายกำลัง...มีความรักหรือเปล่า?"
"มีความรัก? มีความรักอะไร? อาเจี๋ย นายพูดอะไรน่ะ?"
เสิ่นหยวนมองโจวเซ่าเจี๋ยด้วยสายตาดูถูก "พวกเราอยู่ม.6 แล้วนะ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเรียน! จะริรักในวัยเรียนได้ยังไง?"
เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเสิ่นหยวน แววตาของโจวเซ่าเจี๋ยก็ฉายแววเหยียดหยาม
คำพูดของเสิ่นหยวนนี่มันตดชัดๆ