บทที่ 185: เทพเจ้าผู้มีมารยาท

บทที่ 185: เทพเจ้าผู้มีมารยาท

บนหน้าผาสูงชัน

ป๋อจิ้นนั่งขัดสมาธิอยู่ โลหิตเทพจิ่วหมิงภายในร่างยังคงถูกดูดซึมอย่างช้าๆ

แสงเทพเก้าสีโอบล้อมพลังแห่งฝันผวาสีดำแดง หมุนเวียนไปรอบผิวกายของเขาเป็นชั้นๆ

ค่าฝันร้ายเพิ่มขึ้นเป็นเจ็ดสิบหก

ป๋อจิ้นหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง จิตใจจมอยู่กับกระบวนการดูดซึมโลหิตเทพ

ทันใดนั้น

ก็มีความเคลื่อนไหวดังมาจากทางวิหารเหล่าทวยเทพ

เสียงของป๋อฉิงลอยข้ามระยะทางสามกิโลเมตรมา

“พี่ชายฉันเคยบอกว่า”