บทที่ 171: 【ฝันผวา】

บทที่ 171: 【ฝันผวา】

เบื้องหลัง【ประตู】คือผืนฟ้าแผ่นดินกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

ไม่มีภูเขา ไม่มีต้นไม้ใบหญ้า ใต้เท้าคือพื้นแข็งเรียบ

ร่างแยกเงาสะท้อนใช้มือข้างหนึ่งกดลงบนด้ามดาบคู่ที่เอว พลางเงยหน้ามองท้องฟ้า

ผืนฟ้าทั้งหมดถูกครอบครองด้วยดวงจันทร์สีม่วงดวงมหึมา

แสงสีม่วงสาดเทลงมา ส่องสว่างผืนฟ้าแผ่นดินอันเงียบงันไร้ชีวิตแห่งนี้

ไม่มีทั้งเสียงลมและฝุ่นผง

จันทร์ม่วงดวงนั้นลอยอยู่กลางความว่างเปล่า ใหญ่โตจนทำให้รู้สึกเหมือนแค่ยกมือขึ้นก็เอื้อมถึง

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูของร่างแยกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย