กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 46: ตอนที่นายจ้องมองฉัน ฉันเองก็กำลังจ้องมองนาย
ภูผากลับตาลปัตรสีเลือดขนาดเล็กทั้งลูกระเบิดแตกเป็นเสี่ยงๆ ท่ามกลางสายตาของทุกคน
ไม่ว่าจะเป็นชาวเมืองพิจิกที่กำลังดูถ่ายทอดสด หรือบรรดาผู้อำนวยการ รวมถึงลู่เฉินและเผยเฉินโม่ที่อยู่นอกประตู
ต่างก็พากันยืนนิ่งไปสองวินาทีโดยไม่ได้นัดหมาย
ในใจของทุกคนเวลานี้เต็มไปด้วยความสงสัยแบบเดียวกับจี้เสวียนไม่มีผิด
บ้าเอ๊ย!
นายบอกฉันว่านี่เป็นแค่ขั้นสามเนี่ยนะ?!
มีใครเคยเห็นคนขั้นสามกดคนขั้นสี่ตั้งแต่เริ่มแบบนี้บ้าง?!
ยิ่งกว่านั้น คู่ต่อสู้ของป๋อจิ้นยังไม่ใช่เสิ่นหนิงจากนครดาวหาง แต่เป็นจี้เสวียนที่มีค่าอารมณ์เริ่มต้นถึง 17!
……