บทที่ 45: เดี๋ยวนะ นี่มีแค่ขั้นสามจริง ๆ เหรอ?

บทที่ 45: เดี๋ยวนะ นี่มีแค่ขั้นสามจริง ๆ เหรอ?

วิหคขาวบินฝ่าท้องฟ้ามืดสลัวของนครดาวลอย

ขณะเดียวกัน ภาพทุกอย่างที่มันเห็นก็ถูกถ่ายทอดแบบเรียลไทม์ไปยังผู้อำนวยการทั้งหลาย ลู่เฉินแห่งมหาวิทยาลัยทางช้างเผือก รวมถึงเผยเฉินโม่และผู้บัญชาการเผย

บนจอภาพสองจอที่แตกต่างกัน

ร่างแยกเงาสะท้อนของป๋อจิ้นกำลังเผชิญหน้ากับจี้เสวียนอยู่ที่สุดปลายเส้นทางแห่งความลุ่มหลง

ส่วนป๋อจิ้นร่างหลักกับอวี้ยาเชิงกำลังถูกแสงเทวะสุริยันโชติและจันทรประภาไท่อินจากในกระจกส่องสว่าง

ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบอย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นนัก

แม้พวกเขาจะผ่านการแข่งขันระดับมณฑลครั้งแล้วครั้งเล่า หรือแม้แต่การแข่งขันที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น

แม้พวกเขาจะเคยเห็นอัจฉริยะแล้วแล้วเล่าปรากฏตัวอย่างเจิดจรัสบนสายน้ำแห่งกาลเวลา