บทที่ 37: ฝันร้ายของป๋อจิ้น

บทที่ 37: ฝันร้ายของป๋อจิ้น

“ฉันจะลืมได้ยังไง?”

“หลายเรื่องอาจเป็นสิ่งที่ฉันลืมไม่ได้ไปตลอดชีวิต”

ฉินหรานให้อวี้ยาเชิงเข้ามาในห้อง จากนั้นก็ปิดประตู

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ค้นหาไฟล์ท่ามกลางเอกสารกองใหญ่เป็นเวลาหนึ่งนาที ก่อนจะกดเปิดไฟล์หนึ่ง

【คดีอุบัติเหตุรถยนต์ 11·11 แห่งนครดาวตก】

นี่คือชื่อไฟล์

ฉินหรานกวาดตาดูคร่าวๆ คดีตรงหน้าก็พลันกระจ่างชัดขึ้นในหัว

เขาให้อวี้ยาเชิงนั่งลง ก่อนจะจุดบุหรี่ให้ตัวเองหนึ่งมวน

ท่ามกลางควันบุหรี่ที่ลอยคลุ้ง เขาค่อยๆ เปิดปากพูด