บทที่ 36: แสงเทวะสุริยันโชติและจันทรประภาไท่อิน

บทที่ 36: แสงเทวะสุริยันโชติและจันทรประภาไท่อิน

“ฉันไปก่อนนะ ป๋อจิ้น”

อีกด้านหนึ่ง อวี้ยาเชิงกำลังกล่าวอำลากับร่างแยกเงาสะท้อน

“ฉันดีใจมากจริงๆ ที่ได้ผ่านเรื่องพวกนี้มาด้วยกันกับนาย”

แม้เด็กสาวจอมเกเรจะยังมีความเห็นต่อร่างแยกเงาสะท้อนอยู่บ้าง แต่พอถึงเวลาต้องแยกจากกัน ความรู้สึกที่แท้จริงก็พรั่งพรูออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

ไม่ว่ายังไง ร่างแยกเงาสะท้อนก็เป็นส่วนหนึ่งของป๋อจิ้น

หลังจากแยกกันแล้ว อวี้ยาเชิงก็ต้องไปจัดการธุระของตัวเอง

พร้อมทั้งทำความเข้าใจอดีตของป๋อจิ้นให้มากขึ้น

ดังนั้นน้ำเสียงของเธอจึงเจือความรู้สึกซับซ้อนอยู่เล็กน้อย

“งั้นฉันไปก่อนนะ” เด็กสาวบอกลาเด็กหนุ่มท่ามกลางแสงแดด