กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 19: นี่นายกำลังจะบอกว่านี่เป็นแค่ร่างแยกงั้นเหรอ?
สนามกีฬากลางแจ้ง
ทุกคนได้แต่มองเด็กหนุ่มที่แบกปืนเดินลงจากเวทีอย่างช้าๆ ด้วยสีหน้าตกตะลึง
“ฉันมีปืนกระบอกเดียว ก็เจาะทะลุได้ทั้งฟ้าดินแล้ว โคตรบ้าดีว่ะ”
“แต่เขาเก่งจนชวนสยองจริงๆ นี่ เขาก็มีทุนให้บ้าได้นั่นแหละ”
“ใช่เลย ฉันเพิ่งเคยเห็นคนจัดการ S ระดับเดียวกันได้ง่ายเหมือนฆ่าไก่ก็ครั้งนี้แหละ”
“สุดยอด การบดขยี้ S อย่างแท้จริง”
“จริงด้วย เขาใช้เสิ่นหนิงเป็นกระจกเลย ทุกครั้งที่ได้ยินเสียง ‘แกร๊ก’ ก็หมายความว่าพลังชีวิตของเสิ่นหนิงลดลง พอกระจกแตก ก็แปลว่าเสิ่นหนิงแพ้”
“เดี๋ยวนะ พี่จากนครดาวตกคนนี้เอาการแข่งมาทำเป็นเกมจริงๆ เหรอ?”