บทที่ 187 ความยึดติดของหลิวเป้ย

บทที่ 187 ความยึดติดของหลิวเป้ย

จิงโจว เมืองหนานหยาง

หลิวฉีกำลังสนทนากับเหวินพิ่นอยู่ที่จวนแม่ทัพ ส่วนหลิวเป้ยนั้นพาจูเก่อเลี่ยงผู้กำลังโบกพัดขนนกมายังลานฝึกทหาร

ในช่วงเวลานี้ กวนอวี่ จางเฟย และเฉินเต้าต่างฝึกทหารกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

หวงจงและหลี่เหยียนที่มาจากเซียงหยางต่างไม่ค่อยชอบหลิวเป้ย ทว่าหลิวเป้ยผู้นี้มีข้อดีอยู่อย่างหนึ่ง เขายอมลดตัวลง ไม่ถือตัว เทียวไปผูกสัมพันธ์กับทั้งสองคนอยู่บ่อยครั้ง

คนเราย่อมมีอารมณ์ความรู้สึก พอเจอกันบ่อยเข้า หวงจงจึงคลายความขุ่นเคืองเรื่องที่หลิวเป้ยเคยบัญชาการศึกส่งเดชในกาลก่อนลงได้

หลี่เหยียนกลับมีนิสัยแข็งกร้าวเด็ดเดี่ยว ไม่ยอมรับไมตรีของหลิวเป้ยแม้แต่น้อย ต่อให้นั่งร่วมโต๊ะ เขาก็ยังคงปั้นหน้าเย็นชาใส่ แม้หลิวเป้ยจะไม่ถือสา แต่นานวันเข้าก็เริ่มหมดความอดทน

ด้วยเหตุนี้ จึงพาจูเก่อเลี่ยงมาลานฝึกทหารบ่อยๆ ให้รู้สึกสบายใจขึ้นเสียยังดีกว่า