บทที่ 147 เหล่าคนในค่ายเฉาตกตะลึงจนตาค้าง

บทที่ 147 เหล่าคนในค่ายเฉาตกตะลึงจนตาค้าง

หลังจากเตี่ยนโม่ส่งจดหมายไปให้ตระกูลหมี่ได้ไม่นาน แม่ตัวดีก็กลับมา นางบอกว่าหลังจากตระกูลหมี่ได้รับจดหมาย หมี่จู๋ก็รีบเดินทางไปจี้โจวด้วยตนเองทันที

ส่วนเรื่องที่นางกลับมานั้น ไม่ได้เอ่ยคำว่าคิดถึงแม้แต่ครึ่งคำ หากแต่พิสูจน์ด้วยการกระทำจริง จากนั้นก็นอนตะแคงอยู่บนเตียง ใช้มือหยกเท้าคาง มองดูเตี่ยนโม่ด้วยสายตาเปี่ยมเสน่ห์เย้ายวนพลางหัวเราะร่า "เป็นกิเลนแล้วอย่างไร สุดท้ายก็ต้องเกาะกำแพงเดินอยู่ดีมิใช่หรือ"

เตี่ยนโม่ที่ใช้มือข้างหนึ่งเกาะกรอบประตูไว้ไม่กล้าโต้เถียงกับนาง จึงได้แต่เผ่นหนีออกไปอย่างทุลักทุเล

หลังจากนั้นเฉาอ่างก็มาหา บอกว่าเฉาเชาให้ไปที่โถงว่าการเพื่อหารือเรื่องการทหารและการเมือง

อันที่จริงเฒ่าเฉาไม่ได้มาหาเตี่ยนโม่พักใหญ่แล้ว อาจเป็นเพราะรู้ว่าเขารำคาญเรื่องยุ่งยาก แต่วันนี้กลับให้เฉาอ่างมาตามด้วยตัวเอง คาดว่าคงมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นเป็นแน่