กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 121 เจ๋อหรง ราชาฝีปากกล้า
ความกลัวมักกำเนิดมาจากความไม่รู้
กองทัพจิงโจวที่ว่างเว้นจากศึกสงครามมาหลายปีเคยเพียงได้ยินชื่อเสียงอันเกริกไกรของเตี่ยนโม่ ว่าเป็นผู้ที่มีสติปัญญาเลิศล้ำดุจภูตพราย ทั้งยังรอบรู้ศาสตร์หยินหยางคี่เหมิน พวกเขาไหนเลยจะคาดคิดว่าวันหนึ่งจะต้องมาเผชิญหน้ากับบุคคลระดับตำนานเช่นนี้โดยตรง
แม้ว่าตั้งแต่ต้นจนจบเตี่ยนโม่จะมิได้เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว เพียงแค่ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ก็เพียงพอที่จะทำให้เหล่าทหารจิงโจวขวัญหนีดีฝ่อแล้ว
กระทั่งหลิวฉีเองก็ยังต้องลอบกลืนน้ำลาย ความฮึกเหิมลำพองจากการตีแตกสี่ด่านติดต่อกันมลายหายไปสิ้น เขาจับจ้องคนหนุ่มบนด่านเมืองซึ่งมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับตนตาไม่กระพริบ คล้ายหวาดกลัวเป็นที่สุดว่าเตี่ยนโม่จะงัดกลอุบายที่ตนไม่อาจรับมือออกมา
"พวกเจ้าหุบปากให้ข้าเดี๋ยวนี้! เตี่ยนโม่คนเดียวมีค่าอันใดให้ต้องหวาดหวั่น ประเดี๋ยวพอเข้าตีด่าน คอยดูว่าข้าจะจัดการมันเยี่ยงไร!" จางเฟยทนไม่ไหวต้องหันกลับมาสบถด่าลั่น
เสียงตะเบ็งอันดังก้องของเขา ช่วยสะกดเสียงหวาดกลัวศึกที่ดังระงมเซ็งแซ่ลงได้จริงๆ