บทที่ 120 หนึ่งคนสะกดขวัญทัพจิงโจว

บทที่ 120 หนึ่งคนสะกดขวัญทัพจิงโจว

ขบวนทัพแปดพันนายมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกหลังออกจากเซ่าหลิง นอกจากเตี่ยนโม่ จ้าวอวิ๋น และเจ๋อหรงแล้ว ก็มีเพียงเหล่าไป่ฟูจ่างประจำค่ายเท่านั้นที่ได้ขี่ม้า นอกนั้นล้วนเป็นทหารราบสวมเกราะทั้งสิ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนต่างสวมชุดเกราะ ถือดาบพู่เตา และพกพาเสบียงติดตัว ความเร็วในการเดินทัพจึงมิได้รวดเร็วนัก เดินได้วันละสี่สิบลี้ก็นับว่าถึงขีดจำกัดแล้ว

"เข้าสู่เขตเซียงเฉิงแล้ว เดินทัพอีกอย่างมากสองวันครึ่งก็ถึงด่านเหอโข่ว"

ขณะที่กองทัพกำลังหยุดพักผ่อนอยู่ในป่าทึบแห่งหนึ่ง จ้าวอวิ๋นก็ถือถุงน้ำมายื่นให้ตรงหน้าเตี่ยนโม่

เตี่ยนโม่กระดกน้ำเข้าปากหนึ่งอึกพลางยิ้มถาม "ครานี้จะต้องเผชิญหน้ากับหลิวเป้ยตรงๆ แล้ว ในใจพี่สามรู้สึกเช่นไรบ้าง"

จ้าวอวิ๋นดื่มน้ำไปอึกหนึ่งเช่นกัน เขาอมน้ำไว้พลางส่ายหน้า จนกระทั่งกลืนลงคอแล้วจึงกล่าวว่า "เมื่อคราวศึกใหญ่ที่สวีโจว ข้ารู้ว่าน้องเล็กตั้งใจจัดให้ข้าไปรับมือทางฝั่งของลวี่ปู้