บทที่ 88 เตี่ยนเหวยปล่อยเกาซุ่นด้วยคุณธรรมน้ำใจ

บทที่ 88 เตี่ยนเหวยปล่อยเกาซุ่นด้วยคุณธรรมน้ำใจ

คนบางคนเกิดมาก็เป็นคนกระดูกเหล็กอย่างเกาซุ่นผู้นี้

ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าสุราและเนื้อที่เตี่ยนเหวยเตรียมไว้ให้ เขากลับไม่เกรงใจแม้แต่น้อย คว้าไก่ย่างตัวนั้นขึ้นมาแทะกินคำโตอย่างไม่กังวลแม้แต่น้อยว่านี่อาจเป็นอาหารมื้อสุดท้าย

"อย่าเอาแต่กินเนื้อ มา ดื่มสุราเป็นเพื่อนข้าสักหน่อย"

เตี่ยนเหวยยกกาขึ้นดื่มอึกใหญ่ก่อนจะส่งต่อให้เกาซุ่น

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่เกาซุ่นไม่ได้ตอบกลับด้วยคำหยาบคาย เขาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น พลางเคี้ยวเนื้อไก่แล้วเอ่ยว่า "ข้าไม่ดื่มสุรา"

"ไม่ดื่มสุราหรือ"

เตี่ยนเหวยราวกับได้ยินเรื่องเหลือเชื่อ เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "พวกเราคนที่ใช้ชีวิตเข่นฆ่าในสนามรบ จะไม่ดื่มสุราได้อย่างไร เจ้าดูแคลนข้าหรืออย่างไร"