บทที่ 87 เตี่ยนเหวยผู้กล่อมเกลาคนด้วยกำปั้น

บทที่ 87 เตี่ยนเหวยผู้กล่อมเกลาคนด้วยกำปั้น

เตี่ยนโม่ไม่ได้ถูกกรอกจนเมามาย ทว่าสวี่ฉู่ที่คอยดื่มกันท่าแทนเขากลับฟุบคว่ำไปแล้ว ส่วนเตี่ยนเหวยก็เมามายจนแทบไม่ได้สติเช่นกัน

เมื่องานเลี้ยงสุราเลิกรา ทุกคนต่างทยอยกลับไป มีเพียงเตี่ยนเหวยที่ยังไม่ยอมไปไหน เขาอยากขอบคุณเฉาเชาซึ่งหน้าต่อความหวังอันสูงส่งที่มอบให้แก่ตน

เฉาเชาเองก็รู้กระจ่างดีว่าเจ้าทึ่มผู้นี้ต้องได้รับการชี้แนะจากเตี่ยนโม่มาเป็นแน่

เขากำลังอารมณ์ดีอย่างยิ่ง จึงดึงตัวเตี่ยนเหวยมาแล้วหัวเราะพลางเอ่ย "รู้หรือไม่ ตลอดทางข้าทั้งหว่านล้อมทั้งเกลี้ยกล่อม ในที่สุดก็โน้มน้าวโย่วเหวยได้รับอาสะใภ้ของเขามาไว้ที่จวนของข้าแล้ว"

เฒ่าเฉายังคงไม่ยอมตัดใจจากโจวซื่อสินะ เตี่ยนเหวยทำได้เพียงพยักหน้ารับคำเป็นพัลวัน