บทที่ 68 สังหารคนทำลายจิตใจ เตี่ยนจื่อจี้

บทที่ 68 สังหารคนทำลายจิตใจ เตี่ยนจื่อจี้

ฝนที่ตกหนักติดต่อกันสี่ห้าวันทำให้ทั้งทหารและราษฎรในเมืองเผิงเฉิงต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก ยามรักษาการณ์บนกำแพงเมืองถึงกับแอบดื่มสุราในระหว่างเข้าเวร ซึ่งจางป้าก็ไม่ได้เข้าไปว่ากล่าวตักเตือนแต่อย่างใดอย่างน่าประหลาด

เขาย่อมเข้าใจดีว่า หลังจากผ่านพ้นแรงกดดันมหาศาลมาได้ ทุกคนต่างก็อยากจะผ่อนคลายสายพิณที่ขึงตึงจนแทบขาดนั้นลงบ้าง

ภายในโถงว่าการ เถาซาง เจ๋อหรง และหมี่จู๋ต่างก็กำลังร่ำสุราอยู่เช่นกัน สายฝนห่าใหญ่นี้เปรียบเสมือนฝนทิพย์ที่ช่วยชีวิตพวกตนไว้ พวกเขาทราบดีว่าการที่เฉาเชาถอนทัพไปในครานี้ ย่อมไม่มีทางหวนกลับมาในเวลาอันสั้นอย่างแน่นอน

อย่างไรเสีย การเคลื่อนทัพใหญ่แต่ละครั้งต้องสูญเสียทั้งเสบียงอาหาร ศาสตราวุธ กำลังพล และทรัพยากรมหาศาล เฉาเชาเองก็จำต้องใช้เวลาในการเตรียมการใหม่อีกคำรบ