บทที่ 67 หยวนซู่ได้ตราหยก ยกทัพลอบจู่โจม

บทที่ 67 หยวนซู่ได้ตราหยก ยกทัพลอบจู่โจม

อันที่จริง เฉาเชามิได้ใส่ใจหลิวเป้ยมากมายถึงเพียงนั้น เพียงแต่ในอดีตยามอยู่ที่ซวนเจ่าเคยพบปะพูดคุยกันอยู่สองสามครา

ผู้ที่เฉาเชาให้ความสำคัญอย่างแท้จริงคือกวนอวี่กับจางเฟย ทั้งสองคนนี้ล้วนเป็นยอดฝีมือสุดเหี้ยมหาญที่ประมืองัดข้อกับลวี่ปู้ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกวนอวี่ที่ทำให้เฉาเชาชื่นชอบจากใจจริง

เรื่องที่สามพี่น้องร่วมสาบานในสวนท้อเลื่องลือไปทั่วหลังศึกรวมพลต่อต้านตั๋งโต๊ะกอบกู้ราชสำนักที่ซวนเจ่า เฒ่าเฉารู้ดีว่าหากคิดจะดึงตัวกวนอวี่กับจางเฟยมาเข้าพวก ก็จำต้องรับเอาหลิวเป้ยเข้ามาด้วยพร้อมกัน

นึกไม่ถึงว่าเตี่ยนโม่จะมีความเคียดแค้นชิงชังต่อเขาถึงเพียงนี้ หากเป็นเช่นนั้น เรื่องนี้คงต้องจัดการด้วยอีกวิธีหนึ่งเสียแล้ว

"นายท่านเข้าใจผิดแล้ว เขาไม่ได้ล่วงเกินข้า และข้าก็มิได้เกลียดชังเขา ตรงกันข้าม ข้ากลับเลื่อมใสเขาเป็นอย่างยิ่ง"