บทที่ 65 เตี่ยนโม่หวนคืน ทุกคนตื่นเต้นยินดี

บทที่ 65 เตี่ยนโม่หวนคืน ทุกคนตื่นเต้นยินดี

ในยามนี้หลิวเป้ยอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตาอย่างแท้จริง

ข้าไปทำผิดอันใดกันแน่ ถึงทำให้พวกเจ้าพร้อมใจกันพุ่งเป้าเล่นงานข้าเช่นนี้ ท่าทีที่พวกเจ้ามีต่อข้า แทบจะไม่ต่างจากที่มีต่อเฉาเชาอยู่รอมร่อแล้ว

หลิวเป้ยปวดใจยิ่งนัก

คราวนั้นตนนำไพร่พลสามพันนายเดินทางรอนแรมจากโยวโจวมาถึงสวีโจว แต่กลับได้รับผลลัพธ์เช่นนี้หรือ ใจพลันเย็นเยียบลง...

หากจางเฟยเป็นคนที่รู้จักอดกลั้น ในอดีตคงไม่โบยตีตูอิ้วจนทำให้ตำแหน่งนายอำเภอผิงหยวนของหลิวเป้ยหลุดลอยไป ยามนี้เขาโมโหจนหนวดเคราชี้ชัน

พูดความจริงพวกเจ้าไม่เชื่อใช่หรือไม่ ดูท่าพวกเจ้าคงปักใจเชื่อแล้วว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือของพวกเราสามพี่น้อง เช่นนั้นก็สนองให้พวกเจ้าแล้วกัน!