บทที่ 17 นับสุดยอดกองทัพเอกใต้หล้า

บทที่ 17 นับสุดยอดกองทัพเอกใต้หล้า

จากผูหยางไปเฉินหลิวไม่ได้ไกลนัก หากนับเพียงแค่เข้าสู่เขตเมืองเฉินหลิวก็มีระยะทางเพียงยี่สิบกว่าลี้เท่านั้น

ทว่าบ้านเกิดของเตี่ยนโม่และเตี่ยนเหวยอยู่ที่จี่อู๋ ซึ่งเป็นอำเภอทางใต้สุดของเฉินหลิวและมีอาณาเขตติดกับเฉียวจวิ้น

ระยะทางจึงปาเข้าไปถึงสองร้อยหกสิบกว่าลี้เลยทีเดียว

หากเร่งเดินทัพ วันเดียวก็ย่อมไปถึงได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีจว่าหวงเฟยเตี้ยนเป็นพาหนะคู่กาย

แต่เหล่าทหารหาญย่อมทนไม่ไหว ม้าศึกของพวกเขาก็ทนไม่ไหวเช่นกัน เตี่ยนโม่จึงชะลอความเร็วลงอย่างมาก

"น้องเล็ก เตี่ยนจื้ออิ๋งของข้าไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ"

ระหว่างทาง เตี่ยนเหวยมองดูเตี่ยนจื้ออิ๋งที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิม ในใจก็อดภาคภูมิใจไม่ได้