กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 15 เฉาเหรินกับเฉาหงที่ถูกปั่นหัวจนเป๋
"น้องเล็ก ครานี้ไปเซ่นไหว้ท่านพ่อ ไม่เห็นต้องนำเตี่ยนจื้ออิ๋งไปด้วยเลยนี่"
แม้เตี่ยนจื้ออิ๋งจะมีเตี่ยนเหวยเป็นผู้นำทัพ ทว่าอย่างไรเสียก็เป็นกองกำลังขึ้นตรงต่อทัพกลาง อาจนับได้ว่าเป็นกององครักษ์ของเฉาเชา หากพากันยกออกนอกเมืองไปเช่นนี้ย่อมดูไม่สมเหตุสมผลอยู่บ้าง
"นำเตี่ยนจื้ออิ๋งไปด้วยย่อมมีประโยชน์อันยอดเยี่ยม อีกอย่างนายท่านก็อนุญาตแล้ว พี่ใหญ่ท่านก็ฟังข้าจัดแจงเถิด"
เอาเถอะ เตี่ยนเหวยมองเตี่ยนโม่ด้วยความจนใจ ตั้งแต่เล็กจนโตก็มีนิสัยเช่นนี้ ยามที่ไม่คิดจะบอกเหตุผล ก็ไม่มีผู้ใดเดาได้ว่าในใจเขากำลังคิดสิ่งใด
"เช่นนั้นเมื่อใดเล่า"
"อีกเจ็ดวันแล้วกัน"
เตี่ยนเหวยพยักหน้าแล้วไม่กล่าวสิ่งใดอีก