บทที่ 12 ปูนบำเหน็จครั้งใหญ่

บทที่ 12 ปูนบำเหน็จครั้งใหญ่

"กลยุทธ์แรกนี้ คือการฟื้นฟูเกษตรกรรมและทำนุบำรุงราษฎร เหยี่ยนโจวดินแดนคับแคบประชากรเบาบาง ทว่าหลังจากนายท่านรับกองโจรหวงจินนับล้านจากชิงโจวเข้ามา จำนวนประชากรจึงนับว่าพุ่งสูงขึ้นอย่างล้นหลามชั่วขณะ หากแต่ศึกสงครามที่ดำเนินติดต่อกันมาหลายปีกลับทำให้ราษฎรไร้ที่พึ่งพิงในการทำมาหากิน

ดังนั้น ภารกิจเร่งด่วนในยามนี้จึงมิใช่อยู่ที่สวีโจว แต่อยู่ที่เหยี่ยนโจว"

อันที่จริง หากมิใช่เพราะเตี่ยนโม่ยื่นมือเข้ามาแทรกแซง สงครามในครานี้คงต้องลากยาวไปจนถึงปีที่สอง

และสุดท้ายก็ต้องยุติศึกเพราะภัยพิบัติตั๊กแตนระบาด ซ้ำร้ายยังเกิดโศกนาฏกรรมถึงขั้นมีคนกินเนื้อมนุษย์

เฉาเชาลูบเคราสั้นของตนพลางเห็นพ้องกับกลยุทธ์นี้ของเตี่ยนโม่