บทที่ 8 ความสุขแห่งการวางท่าอวดภูมิ

บทที่ 8 ความสุขแห่งการวางท่าอวดภูมิ

"นายท่านมิใช่เรียกชุมนุมเหล่าขุนพลที่กระโจมใหญ่เพื่อฉลองชัยหรอกหรือ ไปโรงครัวทำไมกัน"

สวินอวี้มึนงงเป็นไก่ตาแตก การกระทำเช่นนี้ช่างพิลึกพิลั่นเกินไปแล้ว

"เรื่องนี้ก็สุดรู้ได้ ท่านมิให้ผู้ใดติดตาม สั่งให้พวกเราคอยอยู่ที่นี่ก็เท่านั้น"

เฉาเหรินเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ

ภายในกระโจมใหญ่ทัพกลางคึกคักอย่างยิ่ง ความยินดีปรีดาจากชัยชนะอันยิ่งใหญ่แผ่ซ่านถึงทุกคน

หากจะบอกว่ามีผู้ใดมิได้ร่วมยินดีไปด้วย ก็คงเป็นสวินอวี้ที่เอาแต่เกาศีรษะ เขาไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดเฉาเชาจึงวิ่งไปโรงครัวในเวลาเช่นนี้

"นายท่าน!"

เฉาเชาไพล่มือทั้งสองไว้เบื้องหลัง สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง เดินจากนอกกระโจมเข้ามา

ฝ่ายบุ๋นและบู๊รีบแยกแถวซ้ายขวา ประสานมือคารวะพร้อมกัน