0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 จักรพรรดินีทอดถอนใจหมื่นพัน อาจารย์ปูนบำเหน็จเสื้อคลุมสมบัติ

กองปราบเจิ้นอู่ โถงพยัคฆ์ขาว เรือนหลัง

จ้าวหลิงเสวี่ยกำลังนั่งอยู่บนม้าหินหน้าโต๊ะแปดเหลี่ยม มองดูเหล่าเปียวกำลังอุ้มเด็กหญิงตัวน้อยอยู่

“ท่านอาเปียว เหมิงเหมิงยามนี้เดินเองได้แล้ว มิต้องอุ้มตลอดเวลาหรอก!”

“ไม่เป็นไร ถือโอกาสช่วงที่ยังอุ้มไหว ดูจากท่าทางของยัยหนูน้อยคนนี้แล้ว อีกสองปีให้หลัง เกรงว่าข้าคงรั้งตัวไว้ไม่อยู่เสียแล้ว! ช่างเป็นต้นกล้าชั้นดีของผู้ฝึกยุทธ์จริง ๆ!” เหล่าเปียวมองเด็กหญิงในอ้อมอกพลางเอ่ยยิ้ม ๆ

“คุณหนูสาม ดูสีหน้าท่าทางของท่าน ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากนัก!”

เหล่าเปียวหันไปมองจ้าวหลิงเสวี่ยอีกครั้ง เขาเป็นบ่าวรับใช้ของจ้าวไป๋หู่ จึงยังคงคุ้นชินกับการเรียกขานจ้าวหลิงเสวี่ยว่าคุณหนูสาม

“ล้วนเป็นเพราะนายท่านคอยดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี หากมิใช่นายท่าน เกรงว่าคงไม่มีชีวิตรอดมาจนถึงวันนี้!”

“คุณหนูสาม อย่าได้กล่าววาจาอัปมงคลเช่นนั้นเลย! ทว่าคุณชายเสี่ยวลิ่วนับเป็นคู่ครองที่ดีคู่ควรแก่การฝากผีฝากไข้อย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นอุปนิสัย หรือพรสวรรค์ ทั่วทั้งอำเภอเฟิงหลิงก็หาได้ไม่เกินหนึ่งฝ่ามือ!” เหล่าเปียวมักไม่เคยตระหนี่คำชมเชยต่อเฉินหวยอันเลยแม้แต่น้อย