0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 เฉินอาลิ่วเล่าต้นสายปลายเหตุ นายกองธงรวมฟังดั่งนิทานเพ้อฝัน

อำเภอเฟิงหลิง กองปราบเจิ้นอู่ โถงใหญ่

นายกองธงรวมทั้งห้านั่งสงบนิ่งอยู่หน้าโถง เบื้องล่างมีหลี่เหวยอี้กับพวกยืนอยู่อย่างนอบน้อม สภาพคอตกหมดอาลัยตายอยากของคนเหล่านั้น ดูราวกับเพิ่งประสบเคราะห์ใหญ่หลวงมา

จ้าวไป๋หู่ชิงเอ่ยปากตัดหน้า ให้เฉินหวยอันเป็นผู้ตอบเรื่องราวความเป็นมา ด้วยความที่เขารู้จักเฉินหวยอันดี ต่อให้ทำเรื่องไม่น่าภาคภูมิใจอันใดมา ก็ย่อมสามารถกล่าวให้เลิศเลอเพลิดเพลินได้ มีปัญหาก็ปัดสลัดพ้นตัวได้หมดจดที่สุด หากทำเรื่องดีงามก็ยิ่งเป็นการแต่งแต้มดอกไม้บนแพรพรรณ

“เรียนอาจารย์ การเดินทางครานี้ศิษย์จดจำคำกำชับของอาจารย์ไว้ขึ้นใจ พวกเราคนแห่งกองปราบเจิ้นอู่ ยึดการกำราบมารพิทักษ์มรรคาเป็นหน้าที่ตน การพิทักษ์พงไพรคือหน้าที่สำคัญ เร่งสั่งสมคุณธรรม กำจัดความชั่วให้ถึงราก!”

“เป้าหมายในการเข้าสู่ภูเขาครานี้ ก็เพื่อกวาดล้างผู้ฝึกมารและโจรภูเขาให้สิ้นซาก!”

“ด้วยเหตุนี้ศิษย์กับเหล่าสหายร่วมรบจึงแบ่งเขตค้นหากัน นายกองธงเล็กหลี่แห่งกองธงกิเลน นายกองธงเล็กหลี่แห่งกองธงหงส์ชาด และนายกองธงเล็กซุนแห่งกองธงเต่าดำ นำกำลังคนมุ่งหน้าไปยังสันหลังมังกรขาดเพื่อค้นหา ส่วนศิษย์นำธงยุทธ์มุ่งหน้าไปยังภูเขาหัวมังกรขอรับ!”

เมื่อได้ยินวาจาช่วงแรกของเฉินหวยอัน จ้าวไป๋หู่ก็ยิ้มพลางพยักหน้า เฉินหวยอันศิษย์เอกผู้นี้ช่างทำให้เขาพึงพอใจยิ่งนัก โดยเฉพาะในโอกาสเช่นนี้ ที่มักจะยกอาจารย์ขึ้นนำหน้าเสมอ ทั้งยังประจบสอพลอได้อย่างแนบเนียนไร้ร่องรอย