0119

⬢⬢⬢

ตอนที่ 119 บุปผาบานสะพรั่ง หากไม่ชมคงดูไร้สุนทรีย์

ขอบฟ้าทิศบูรพาจวนสว่าง ทว่าความมืดมิดยังคงแผ่คลุมผืนปฐพี

อาสามใบ้เดินออกจากห้องหนังสือของเฉินหวยอัน และจากจวนตระกูลเฉินไป

เฉินหวยอันรู้สึกอาลัยอยู่บ้าง อย่างไรเสีย ทั้งสองก็นับว่ามีวาสนาต่อกัน การจากลากันครานี้ มิรู้ว่าเมื่อใดจะได้พบกันอีก

สายตาของเขาทอดมองไปยังจี้หยกที่วางอยู่ตรงมุมโต๊ะ นี่คือของติดกายของอาสามใบ้ ก่อนจากไป นางได้มอบทิ้งไว้ให้แก่เฉินหวยอัน

นางเองก็ไม่กระจ่างว่าจี้หยกนี้มีที่มาอย่างไร รู้เพียงว่าสำคัญยิ่งต่อตนเอง

เฉินหวยอันมอบเงินตำลึง อาหาร ทั้งยังมอบโอสถและสมุนไพรสำหรับบำเพ็ญเพียรให้อีกกองใหญ่ นางจึงไม่มีสิ่งใดจะตอบแทนได้อย่างแท้จริง

นอกจากตัวนางเองแล้ว ก็มีเพียงจี้หยกชิ้นนี้ที่พอนับได้ว่าเป็นของล้ำค่า

เฉินหวยอันหยิบจี้หยกชิ้นนั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง รูปร่างกลิ่นอายงดงามก่อกำเนิดดั่งธรรมชาติสรรค์สร้าง ทั่วทั้งชิ้นเย็นเยียบดั่งแสงจันทร์ เมื่อต้องแสงสามารถมองเห็นประกายไอสีเขียวครามระลอกคลื่นหมุนเวียนไหลผ่าน