เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 พลิกแผ่นดินค้นหาไร้ร่องรอย ได้มากลับไม่เปลืองแรง
อัศนีฤดูใบไม้ผลิกึกก้องสะท้านขวัญ พิรุณฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านนุ่มนวลแผ่วเบา
ผสานแกร่งและอ่อนโยน ชโลมหล่อเลี้ยงภูเขาฝูหลงแปดร้อยลี้นี้
สายฝนเพียงเท่านี้ สำหรับผู้ฝึกยุทธ์แล้วย่อมไม่นับเป็นกระไร โดยเฉพาะเมื่อถึงระดับเปิดจุดชีพจร ทั่วร่างสามารถควบแน่นปราณเกราะออกมาได้ หยาดน้ำฝนเหล่านั้นจึงมิอาจแตะต้องกายได้แม้เพียงเสี้ยว
แน่นอนว่าหากมีทางเลือก ย่อมไม่มีผู้ใดปรารถนาจะตากฝนอยู่ภายนอก
ยิ่งอยู่ท่ามกลางขุนเขาใหญ่เช่นนี้ หยาดฝนผสานลมภูผา ย่อมสามารถกัดกร่อนเนื้อแทรกซึมกระดูกได้เช่นกัน!
บนยอดเขาหางมังกร ทันทีที่เห็นสายฟ้าแลบผ่าน เฉินหวยอันก็รีบอุ้มทารกหญิงขึ้นมาทันทีเพื่อหาสถานที่หลบฝน โดยมีหลี่หมิงเซวียนติดตามมาติด ๆ
หลายร้อยปีก่อน ยอดเขาหางมังกรแห่งนี้ก็เคยเป็นดินแดนวิญญาณแห่งหนึ่ง มีภูตพรายและอสูรอาฆาตยากจะนับคณานับ แม้กาลเวลาจะล่วงเลยมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ บริเวณไหล่เขาก็ยังคงหลงเหลือรังวิหคและถ้ำสัตว์ร้ายอยู่ไม่น้อย
เฉินหวยอันหาถ้ำที่ค่อนข้างใหญ่ได้แห่งหนึ่ง หลังจากจัดแจงให้ทารกหญิงพักผ่อนเรียบร้อยแล้ว เขาก็นำผ้าแดงยาวห้าเชียะออกมาจากถุงเมล็ดพุทธ ใช้หอกยาวเสียบยกขึ้นแล้วปักไว้ตรงปากถ้ำ