0107

⬢⬢⬢

ตอนที่ 107 ขุนเขาแห้งแล้งไร้สิ่งให้ล่า อัสนีวสันต์คำรามฝนจวนตก

ฉือโจว มณฑลเจียงหลิง ภูเขาฝูหลง

แต่เดิมทอดตัวยาวหลายพันลี้ ทว่าเมื่อราชสำนักเซียนผนึกเส้นชีพจรวิญญาณ ขาดปราณวิญญาณหล่อเลี้ยง พืชพรรณรอบนอกจึงเหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็ว ทั้งอสูรร้ายและภูตพรายต่างพากันอพยพเข้าไปข้างใน จนสุดท้ายกลายมาเป็นภูเขาฝูหลงแปดร้อยลี้เช่นในยามนี้

ยอดเขาหางมังกรตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของภูเขาฝูหลง บัดนี้พื้นที่ส่วนใหญ่ของยอดเขาล้วนโล้นเตียน คาดว่าอีกไม่นานคงกลายเป็นภูเขาแล้งร้าง

ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าสถานที่เช่นนี้จะปรากฏสมุนไพรวิญญาณขึ้นมาได้ต้นหนึ่ง!

“ช่างเป็นสถานที่กันดารนกไม่ถ่ายมูลแท้ ๆ!”

หลี่เหวยอี้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยอดเขาหางมังกร กวาดสายตามองไปรอบด้าน แม้แต่ต้นไม้สูงท่วมหัวคนสักต้นก็ยังไม่มี โดยรอบหลายลี้แลเห็นได้จนสิ้น

มีเพียงตอนอยู่เชิงเขาฝั่งตะวันออกเท่านั้นที่ค้นพบโสมมังกรดิน หลังจากนั้นกระทั่งอสูรร้ายสักตัวก็ไม่พานพบ!

“คงเป็นเพราะโชคดีถูกใช้ไปจนหมดสิ้นแล้วกระมัง!” เฉินหวยอันหาแผ่นหินนั่งลงโดยตรง แล้ววางทารกหญิงไว้ข้างกายตน