0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 ส่งท่านพันลี้ สุดท้ายจำต้องลาจาก!

“‘ตง’ อะไรสักอย่างรึ? ลายมือดั่งยันต์ผีนี้ผู้ใดเขียนกัน? ตัวบ้าบออะไรกัน!”

ยามเช้าตรู่ เฉินหวยอันเพิ่งตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตะกร้าเก็บยาที่ตนวางไว้ข้างเตียงถูกปัดคว่ำ ยังนึกว่ามีผู้ใดแอบเข้ามาในห้อง จึงรีบตรวจสอบ “คลังสมบัติส่วนตัว” ของตนก่อนเป็นอันดับแรก ครั้นเห็นว่าตำลึงเงินมิได้ขาดหายไป จึงเก็บกวาดตะกร้าเก็บยาอย่างเบาใจ บนผ้าซับเหงื่อที่เขาใช้เช็ดเหงื่อนั้น กลับแลเห็นตัวอักษรคดเคี้ยวโย้เย้อยู่หลายแถว ลายมือนี้อัปลักษณ์จนน่าเหลือเชื่อ ถึงขั้นทำให้เฉินหวยอันเกิดความรู้สึกอยากโยนทิ้งไปในทันที

“ไม่ถูกต้อง! ผ้าซับเหงื่อผืนนี้ข้าใช้มาสามสี่วันแล้ว บนนั้นแต่เดิมมิได้มีตัวอักษรใดเลย!”

เฉินหวยอันใจกระตุกวูบ พลางเพ่งมองดูอย่างละเอียดอีกครา “นี่ดูคล้ายกับ《เคล็ดหลอมปราณ》 หรือว่าจะเป็นวิถีแห่งการบำเพ็ญอันใด?”

“มันมาปรากฏอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”

“มาจากถ้ำ หรือว่ามีนิ้วทองคำอันใหม่ปรากฏขึ้นมาอีกแล้ว?”

“สวรรค์นี่ช่างไล่ป้อนข้าวข้าถึงปากจริง ๆ!”