เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 440 กฎน่าขัน จะรบก็รบ!
เมื่อได้ยินคำขับไล่อันเย็นชาไร้เยื่อใยเช่นนั้น ข่งเซวียนก็ชะงักไปเล็กน้อย
เขาคาดไว้แล้วว่าการบำเพ็ญที่นี่คงไม่ราบรื่น แต่ไม่คิดว่าเพิ่งเจอหน้ากันจะไล่คนทันที
ทั้งเผด็จการทั้งรังเกียจคนนอกถึงเพียงนี้ แล้วแดนเสวียนหมิงกุยซวีตั้งมั่นอยู่ในเขตสวรรค์มากมายของหุนตุ้นมาจนทุกวันนี้ได้อย่างไร
แต่พอความคิดหมุนวนเพียงครู่ เขาก็เข้าใจแจ่มแจ้งทันที
ที่แห่งนี้มีเพียงมหามรรคธาตุน้ำอันบริสุทธิ์สูงสุด สรรพชีวิตที่ฝึกฝนมรรคสายนี้ย่อมไม่กล้าเป็นศัตรูกับเจ้าแห่งแกนกลาง ส่วนผู้บำเพ็ญที่ไม่ได้ฝึกสายนี้ก็ไม่มีทางมาหาเรื่องใส่ตัวในแดนอันตรายซึ่งเต็มไปด้วยพลังคืนสู่ความว่างเปล่าเช่นนี้
การเป็นใหญ่แต่ผู้เดียวมาอย่างยาวนาน ย่อมหล่อหลอมให้เจ้าของแดนมีนิสัยหยิ่งผยอง ไม่ยอมให้ผู้ใดก้าวเท้าเข้ามา
เมื่อคิดได้ดังนี้ ข่งเซวียนจึงกดความขุ่นใจเล็กน้อยไว้ สีหน้าสงบนิ่ง ประสานมือคารวะพลางกล่าวว่า
“ข้าผู้บำเพ็ญข่งเซวียน ท่องเที่ยวหุนตุ้น รับรู้ได้ว่าที่นี่แก่นพลังต้นกำเนิดธาตุน้ำรุ่งเรือง จึงตั้งใจมาหยั่งรู้มหามรรคและยกระดับการบำเพ็ญ”
“ข้ากับสหายเต๋าไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ทั้งไม่มีเรื่องขุ่นเคืองใจ เหตุใดสหายเต๋าเอ่ยปากก็จะขับไล่เสียเล่า”