เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 คำขอของจู่หลิง มาถึงแดนเสวียนหมิงกุยซวี
เมื่อเห็นว่าความวุ่นวายภายนอกสงบลงแล้ว กลิ่นอายมรรคสมบูรณ์ทั่วร่างของข่งเซวียนก็มั่นคงอย่างสมบูรณ์
จิตใจขยับเพียงเล็กน้อย เขาก็ก้าวเดียวกลับมาถึงใจกลางทะเลบ่อเกิดชีวิตอีกครั้ง หันหน้าเข้าหาเงาร่างจู่หลิงบนรากสีเขียวครามช่วงนั้น แล้วประสานมือคำนับอย่างจริงจัง
“การบำเพ็ญครานี้สำเร็จบริบูรณ์ ล้วนอาศัยสหายเต๋าช่วยเหลืออย่างเต็มกำลัง”
“ธุระที่นี่จบแล้ว ผู้บำเพ็ญผู้นี้จะไปแดนเสวียนหมิงกุยซวีสักครา จึงมาขอลา”
เมื่อได้ยินว่าข่งเซวียนจะจากไป เงาร่างจู่หลิงก็ปรากฏขึ้นบนรากสีเขียวครามนั้นอีกครั้ง ใบหน้าแฝงรอยยิ้มอ่อนโยน ทว่าภายในแววตากลับซ่อนความคาดหวังที่ยากจะตัดขาด
“มรรคไม้ของสหายเต๋าสมบูรณ์ รากฐานยิ่งมั่นคง หนทางเบื้องหน้ากว้างไกล ข้าแก่ชราแล้วจึงไม่กล้ารั้งไว้นาน”
น้ำเสียงของจู่หลิงนุ่มนวล หยุดไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงแฝงความจริงจังที่แทบจับไม่ได้
“เพียงแต่...ยังมีเรื่องหนึ่ง อยากขอให้สหายเต๋าช่วยเหลือ”
เมื่อได้ยินคำนี้ ข่งเซวียนชะงักเล็กน้อย จากนั้นจึงประสานมือกล่าว