เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 413 ฉลองชัยชนะ ต้นตอสุดท้ายคือความเห็นแก่ตัวของวิถีฟ้า
วินาทีถัดมา
โดยมีจุดที่ตราประทับประทับลงเป็นศูนย์กลาง รอยร้าวบางเบาเส้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน
จากนั้นราวกับปฏิกิริยาลูกโซ่ รอยที่สอง รอยที่สาม...
รอยร้าวนับไม่ถ้วนแผ่ขยายอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วเกินกว่าสายตาจะมองเห็น ในชั่วพริบตาก็ปกคลุมทั่วทั้งตำหนักจื่อเซียว
กำแพงตำหนัก หมู่ปราสาท เสาระเบียง ลายมรรค...
ทุกสิ่งทุกอย่างภายใต้พลังอันไร้เสียงนั้น แตกร้าวพังทลายลงทีละส่วน กลายเป็นจุดแสงสีม่วงดั้งเดิมที่สุด
จากนั้นก็ถูกพลังหุนตุ้นคืนสู่ต้นกำเนิดที่แฝงอยู่ในตราประทับไร้รูปนั้นหลอมกลืนและเขมือบจนสิ้น
“ไม่!!”
เสียงกรีดร้องไร้เสียงที่เต็มไปด้วยความไม่ยอม ความโกรธแค้น และความหมายถึงจุดจบบางอย่างดังออกมาจากแกนกลางที่กำลังพังทลาย นั่นคือเสียงคร่ำครวญของเศษเสี้ยวเจตจำนงสุดท้ายที่วิถีฟ้าฝากเก็บไว้ ณ ที่แห่งนี้