เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 ดวงตาวิถีฟ้าถอยกลับ ทำลายตำหนักจื่อเซียว
หลังความเงียบงันชั่วอึดใจ
“แคร่ก...”
เสียงแตกร้าวแผ่วเบายิ่งนัก ทว่ากลับแจ่มชัดเข้าสู่จิตสัมผัสของผู้บำเพ็ญระดับฮุ่นหยวนทุกผู้ทุกนาม ดังขึ้นจากแกนกลางแห่งการปะทะ
บนโล่สีม่วงที่รวมแก่นแห่งระเบียบไร้สิ้นสุดของวิถีฟ้าและอักขระมหามรรคสามพันสายไหลเวียนอยู่ ปรากฏรอยร้าวเล็กประหนึ่งเส้นผมผุดขึ้นฉับพลัน!
ทันใดนั้น...
แคร่ก! แคร่ก! แคร่ก!
รอยร้าวนับไม่ถ้วนแผ่ขยายอย่างบ้าคลั่งออกจากรอยแยกแรกตรงกลาง ลุกลามยืดเยื้อ ในชั่วพริบตาก็ปกคลุมทั่วพื้นผิวโล่!
เบื้องหลังโล่ ในดวงตาอันเย็นชาไร้ความรู้สึกของดวงตาวิถีฟ้า ปรากฏแววปั่นป่วน... ชัดเจนเป็นครั้งแรก!
นั่นมิใช่ความหวาดกลัว หากแต่เป็นความชะงักงันโดยสัญชาตญาณ เมื่อการคำนวณอันสมบูรณ์ของมันถูกทำลายลงอย่างรุนแรง!