เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 331 ต้องห้ามสี่สิบแปดชั้น! โลหิตลึกลับ?
เวลาหมื่นปี ณ ตำหนักข้างภายในเกาะจินอ๋าว เป็นเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น
กระแสพลังหุนตุ้นสีหม่นเทาไหลเวียนราวกับมีตัวตน แยกพื้นที่ออกเป็นส่วน ๆ และแช่แข็งมันไว้
มีเพียงเหนือแท่นเมฆตรงใจกลางเท่านั้น ตัวจริงของข่งเซวียนและร่างมรรคใหญ่ทั้งสามนั่งขัดสมาธิตามตำแหน่งอริยาบถสี่ทิศ ลมหายใจประสานกลมกลืน ร่วมกันคลี่คลายเคล็ดลับลึกล้ำแห่งหุนตุ้น
ทันใดนั้น กระแสพลังหุนตุ้นที่กว้างใหญ่ดั่งทะเลและสงบนิ่งดั่งขุนเขาก็ชะงักลงเล็กน้อย จากนั้นราวกับวาฬยักษ์สูดน้ำ ก็ม้วนย้อนกลับและไหลเข้าสู่ร่างจริงของข่งเซวียนที่อยู่ใจกลางจนหมดสิ้น
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งที่อยู่ในดวงตาไม่ใช่กาแล็กซีเจ็ดสีที่หมุนเวียนอีกต่อไป แต่เป็นความว่างเปล่าหุนตุ้นที่ไม่แปรเปลี่ยนมาแต่โบราณกาล
ข้างกาย ร่างมรรคที่หนึ่ง ที่สอง และที่สามก็ลืมตาขึ้นพร้อมกัน กลิ่นอายมรรครอบกายกลมกล่อมสมบูรณ์
ลมหายใจของพวกเขาลึกซึ้งและยิ่งใหญ่กว่าเมื่อหมื่นปีก่อนยิ่งนัก ถึงขั้นมั่นคงอยู่ที่ระยะต้นของฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนชั้นฟ้าที่สามอย่างชัดเจนแล้ว
ข่งเซวียนขยับจิตเล็กน้อย ร่างมรรคทั้งสามก็กลายเป็นไอใสสามสาย เข้าสู่ตำหนักม่วงระหว่างคิ้ว และกลับไปบำรุงรักษาอยู่ในส่วนลึกของจิตดั้งเดิม
เขาแบฝ่ามือออก มุกวิเศษลูกนั้นที่เก็บแสงไว้ภายใน ทว่าราวกับบรรจุหุนตุ้นอันไร้สิ้นสุดไว้ ลอยนิ่งอยู่เหนือฝ่ามือ บนผิวมุกเต็มไปด้วยลายมรรคหนาแน่น ล้ำลึกพิสดารหาใดเทียบ