เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 318 ปฏิเสธคุนเผิง แล้วยังปรากฏโลหิตแก่นแท้ของเสินนี่อีกครั้ง!
ขณะนั้น กระแสลมอสูรที่พัดพาไอเย็นสังหารจากเป่ยหมิงมาด้วยก็มาถึงเหนือน่านฟ้าทะเลโลหิตแล้ว ทว่ากลับหดตัวลงทันทีเมื่อเผชิญแรงกดดันของวิหารสังสารวัฏ
ลมอสูรสลายไป เผยให้เห็นร่างบรรพจารย์คุนเผิง เขาสวมอาภรณ์สีดำหม่น ใบหน้าเคร่งร้าย รอบกายล้อมรอบด้วยไอเย็นปีศาจที่บางเบาจนแทบจับไม่ได้ และยังมีเค้าความขุ่นเคืองที่ไม่อาจจางหาย
ทว่าขณะนี้ บนใบหน้าเขากลับไม่เห็นความดุร้ายอย่างเคย ตรงกันข้ามกลับมีแววเคารพอย่างหาได้ยาก ยืนอยู่ริมทะเลโลหิต คารวะไปทางวิหารสังสารวัฏแต่ไกล เสียงทะลุผ่านห้วงอากาศ ฟังดูนอบน้อมอย่างยิ่ง
“คุนเผิงแห่งเป่ยหมิง ขอเข้าพบท่านโฮ่วถู่! หวังว่าท่านจะโปรดให้เข้าพบ!”
เสียงดังก้องอยู่เหนือน่านฟ้าทะเลโลหิตอันกว้างใหญ่ กระทั่งกลบเสียงคลื่นและเสียงร่ำไห้โหยหวนของดวงวิญญาณ
ข่งเซวียนกับโฮ่วถู่สบตากัน ต่างเห็นความเข้าใจและแววเย้ยหยันที่ยากจะสังเกตในดวงตาของอีกฝ่าย
เฒ่าปีศาจตนนี้รู้จักกาลเทศะดีนัก รู้แก่ใจว่าต่อหน้าท่านโฮ่วถู่ ผู้แข็งแกร่งสูงสุดที่แปรกายเป็นสังสารวัฏและกุมอำนาจวิถีปฐพี ระดับกึ่งอริยะสูงสุดอย่างเขาก็เป็นเพียงมดปลวกตัวใหญ่ขึ้นหน่อย จึงไม่กล้าขาดความเคารพแม้แต่น้อย
ท่านโฮ่วถู่โบกมือขาวนวลเบา ๆ อวกาศหน้าวิหารสังสารวัฏเกิดระลอกคลื่น สะพานสายรุ้งสีเหลืองดินทอดยาวออกไป ตรงถึงเบื้องหน้าคุนเผิง
“สหายเต๋าคุนเผิง เชิญเข้ามาสนทนาด้านใน”