กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 ยศสูงกว่าชั้นหนึ่งกดหัวได้เสมอ
พรวดเดียว เธอก็ดีดตัวลุกขึ้นนั่งจากเตียงคนไข้
ตามสัญชาตญาณ ป๋อเหอยังกวาดตามองไปรอบ ๆ ผิวน้ำทะเลราบที่เดินอยู่ด้านบนได้นั้นหายไปแล้ว สิ่งที่เห็นคือผ้าห่มสีขาวที่คุ้นตา กับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่ฉุนจมูกเล็กน้อย
เธอตระหนักได้ทันทีว่าตัวเองกลับมาสู่โลกความเป็นจริงแล้ว
“เธอตื่นแล้วสักทีนะ?”
เสียงที่ดังขึ้นข้างหูอย่างกระทันหันทำให้เธอเอียงตัวถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ จากนั้นป๋อเหอก็เห็นใบหน้าหนึ่งที่สวมแว่นกรอบดำ โผล่เข้ามาใกล้จนแทบชิด
โอ๊ย…
สีหน้าอุบาทว์ขนาดนี้ ถ้าป๋อเหอไม่จำได้ในพริบตาว่านี่คือศาสตราจารย์หยาง ป่านนี้เธอคงต่อยแว่นเขาแตกไปแล้ว