กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ที่แท้ก็คือเธอ!
เมื่อเห็นว่าเธอเข้าใจแล้ว ป๋อเหอก็ไม่ไล่ต้อนอีก
เธอผุดรอยยิ้มบนใบหน้า ก่อนเอ่ยส่งแขกอย่างสงบนิ่งว่า “กลับไปกันได้แล้ว อีกเดี๋ยวไม่ต้องเข้าแถวรับโทษกันหรือไง? อุ่นเครื่องล่วงหน้าไว้ก็ดีเหมือนกัน…”
โมนิกาได้ยินดังนั้นก็โมโหจนแทบขนพอง “เธอ…เธอนี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี…”
หัวหน้าห้องคว้าตัวเธอไว้ทันที “พอแล้วโมนิกา พวกเรากลับกันก่อนเถอะ เธอยังเป็นคนป่วยอยู่… เธอก็ผ่อนปรนให้เธอหน่อย…”
คำว่า “ผ่อนปรนให้เธอหน่อย” นี้คงเติมเต็มความรู้สึกเหนือกว่าของโมนิกาได้อย่างมาก เธอส่งเสียง “หึ” อย่างเย็นชา ก่อนจะเดินตามหัวหน้าห้องจากไปในที่สุด