เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ไม่ได้มีความแค้นเก่า แล้วนี่คือความแค้นใหม่หรือไง?
วันที่ 17 พฤษภาคม ศักราชดวงดาว 3202
ดาว A-308
มหาวิทยาลัยทหารสหพันธ์ ภายในห้องพยาบาลกลางป่าดงดิบ…
ป๋อเหอนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย เจ้าผมหยิกหน้าตาน่ารักกำลังยืนสะอึกสะอื้นอยู่ตรงหน้าเธอ “นักเรียนป๋อเหอ ขอบคุณเธอมาก! เมื่อกี้ถ้าเธอไม่ดึงฉันไว้ คนที่ตกลงไปก็คงเป็นฉันแล้ว”
ร่างที่ป๋อเหอใช้อยู่ในตอนนี้ เจ้าของร่างเดิมก็ชื่อป๋อเหอเช่นกัน
ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมบอกเธอว่า ก่อนหน้านี้พวกเธอกำลังเข้าร่วมการฝึกทหารสำหรับนักศึกษาใหม่ของมหาวิทยาลัยทหารสหพันธ์
ในวันแรกของการฝึกทหาร เธอก็มีเกียรติได้กลายเป็นนักเรียนคนแรกที่เดินขึ้นเขา แต่ถูกหามลงมา
โชคดีที่เหตุผลที่เธอบาดเจ็บไม่ใช่เพราะอู้หรือพลัดหลงจากกลุ่ม แต่เป็นเพราะช่วยชีวิตเพื่อนนักเรียนชายผู้อ่อนแอและกำลังร้องไห้กระซิกอยู่ตรงหน้า
เด็กหนุ่มคนนี้ชื่อลูคัส เขามีใบหน้าขาวสะอาดและหล่อเหลา ดูคล้ายชาวยุโรปบนดาวโลกอยู่เล็กน้อย