ตอนที่ 305 บรรลุเป้าหมาย

ขุนนางอีกฝ่ายรีบเอ่ยคล้อยตาม น้ำเสียงยิ่งมายิ่งรุนแรง “ในความเห็นของข้า เรื่องเร่งด่วนหาใช่การวุ่นวายกับผืนดินทำกินไม่! ควรหยุดยั้งการเปลี่ยนแปลงการเกษตรตามอำเภอใจและการฝ่าฝืนจารีตบรรพชนของนางเวินเสียโดยเร็ว เพื่อระงับโทสะสวรรค์แต่เนิ่น ๆ จึงจะขอฝนจากฟ้าได้ และช่วยเหลือราษฎรทั้งปวง!”

ฉู่เยี่ยนได้ฟังก็แค่นหัวเราะ “นางจะวางมืออยู่เฉย ๆ ไม่ทำสิ่งใดเลยก็ย่อมได้ ทว่าผู้ใดในที่นี้กล้าตบอกเอ่ยรับรองว่า ขอเพียงนางหยุดมือ ฝนจะตกลงมาในทันที หากภัยแล้งใหญ่ยังคงไม่สิ้นสุด ปีหน้าผืนดินยาวไกลนับพันลี้เก็บเกี่ยวไม่ได้แม้แต่น้อย ทุพภิกขภัยเกิดขึ้นทั่วทุกหนแห่ง ครั้นถึงเวลานั้น ผู้ใดในที่นี้จะมีความสามารถเก็บกวาดความยุ่งเหยิงที่หลงเหลืออยู่?”

คำถามนี้ทำให้ทุกคนพูดไม่ออก โถงใหญ่พลันเงียบงันลงชั่วขณะ