ตอนที่ 303 ฝ่าฝืนเบื้องสูง

ฉู่เยี่ยนมิได้หลบเลี่ยง เขาเปรียบดุจต้นไม้ใหญ่ที่หยั่งรากลึก ลมพัดมิอาจไหว ฝนกระหน่ำมิอาจทำให้โค้งงอ

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจและหนักแน่นยิ่งขึ้นว่า “ผู้คนในใต้หล้าชอบเฝ้าดูดวงดาวและคาดเดาโชคลางอย่างพลการ ครั้นเกิดลางร้ายจากภัยพิบัติก็มักโยนความผิดให้ผู้อื่น”

“ทว่ากระหม่อมเห็นว่า ควรตัดสินจากการกระทำ มิใช่จิตใจ และพิจารณาจากสิ่งที่ทำ มิใช่ลิขิตสวรรค์”

“ยกตัวอย่างเช่นสามีภรรยาจงหย่งโหว ท่านโหวรักษาการณ์ชายแดนเป่ยเจียง ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน ทำให้ด่านชายแดนไร้ภัยสงครามรบกวน ส่วนฮูหยินของเขา นางเวิน ปลูกหญ้าสมุนไพร ศึกษาการเกษตร ทุ่มเททั้งใจเพื่อช่วยราษฎรให้ผ่านพ้นความอดอยาก สิ่งที่พวกเขาทั้งสองทำ ฟ้าดินย่อมเป็นพยาน และผู้คนในใต้หล้าต่างเห็นกับตา”