ตอนที่ 301 วาจารักหวานล้ำ

เวินสือหนิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สีหน้าจริงจังยิ่ง “หนทางนั้นมีอยู่ เพียงแต่จะสำเร็จหรือไม่ ยังต้องลองดูสักตั้ง”

นางตัดสินใจกล่าวว่า “ช่วงเวลาต่อจากนี้ ข้าคงต้องพักอยู่ที่เรือนไร่แห่งนี้แล้ว”

พอดีก่อนหน้านี้นางได้รับเมล็ดพันธุ์มาชุดหนึ่ง หากเพาะปลูกสำเร็จ อย่างน้อยก็ช่วยคลี่คลายความกังวลของจิงตูได้

“ได้” ฟู่เวิ่นโจวรับคำอย่างฉับไว ไร้ซึ่งความลังเลแม้แต่น้อย “ข้าจะให้คนขนข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันมาที่นี่ทันที ข้ากับเฉิงเอินจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า”

ฟู่หว่านเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างรีบยกมือขึ้นแล้วก้าวออกมา สีหน้าจริงจัง “ข้าจะอยู่ช่วยพี่สะใภ้รอง ทั้งยังปกป้องนางได้ด้วย”

ฉู่เยี่ยนหัวเราะอย่างจนใจพร้อมส่ายศีรษะ “ช่างเถิด ในเมื่อพวกเจ้าอยู่กันหมด หากข้ากลับไปเพียงลำพังก็คงน่าเบื่อ เช่นนั้นข้าก็ย้ายมาด้วยเสียเลย”