ตอนที่ 285 เจตจำนง－บทสรุปภาคกลาง

ทันทีที่สามีภรรยาทั้งสองเข้าห้อง ฟู่เวิ่นโจวก็โอบกอดนางแล้วจุมพิตอย่างเร่าร้อน

ทั้งคิดถึงทั้งน้อยใจ

เวินสือหนิงปล่อยให้เขาคลอเคลียอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปลอบสามีผู้แสนออดอ้อนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“เฉิงเอินซุกซนไปบ้าง แต่นั่นก็แสดงให้เห็นว่าเขาสัมผัสได้ถึงความรัก จึงกล้าใช้ชีวิตอย่างเป็นตัวของตัวเองและอิสระถึงเพียงนี้…”

กล่าวจบ นางเองก็ขมวดคิ้ว

“แต่ก็เลยเถิดไปสักหน่อยจริง ๆ ราวกับม้าป่าตัวหนึ่ง หากไม่ผูกบังเหียนไว้บ้างคงไม่ได้”

ฟู่เวิ่นโจวกุมมือนางขึ้นมาจุมพิต ความขุ่นเคืองสลายไปกว่าครึ่ง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน

“ฮูหยินคิดจะทำอย่างไรหรือ”

เวินสือหนิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ส่งเขาไปเรียนวรยุทธ์เถิด จะมีพรสวรรค์แม่ทัพหรือไม่ไม่สำคัญ อย่างน้อยนั่นก็เป็นความฝันของเขา พวกเราควรสนับสนุน”