กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เวินสือหนิงเขินอายและตื่นเต้น ภายใต้การช่วยเหลือของเซียงเฉ่า นางลองให้นมเป็นครั้งแรก
เฉิงเอินน้อยหลับตาอยู่ ดูดนมคำโต ไม่นานก็ดูดจนตัวเองเหนื่อยหลับไป
น้ำนมไม่ถือว่ามาก แต่ในที่สุดก็ดูดออกมาได้
เซียงเฉ่าชมเชยเสียยกใหญ่ เวินสือหนิงจึงวางใจลงได้
คืนนั้น ครอบครัวสามคนในที่สุดก็ได้นอนอยู่ด้วยกัน
เฉิงเอินน้อยนอนคนเดียวบนเตียงเล็กข้าง ๆ
ฟู่เวิ่นโจวกอดเวินสือหนิงนอน
ราวกับตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เขาพูดออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า “ก็มีลูกคนนี้พอแล้ว”
เขาเคยใฝ่ฝันอยากได้บุตรสาวสักคน
แต่เขากลัวจริง ๆ ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าการที่สือหนิงสบายดี