กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋ชิงหรานนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง “ดีแล้วที่พี่เวิ่นโจวไป ไม่เช่นนั้นด้วยนิสัยของสือหนิง ส่วนมากคงอดทนไว้”
ฉู่เยี่ยนก็กังวลเรื่องนี้เช่นกัน “สือหนิงผ่านความผันผวนใหญ่หลวงมามากเกินไปแล้ว ตอนนี้นิสัยจึงปล่อยวางไปบ้าง บางครั้งก็มองข้ามความชั่วเล็ก ๆ น้อย ๆ รอบกายไปจริง ๆ ฝ่าบาททรงสถาปนาก็ดี เมื่อมีฐานะท่านหญิงแล้วก็หลีกเลี่ยงเรื่องยุ่งยากได้มาก”
อวี๋ชิงหรานกล่าว “ข้ายังต้องเขียนจดหมายไปพูดกับนางอยู่ดี”
อีกด้านหนึ่ง ฟู่หว่านเอ๋อร์กลับไม่ได้สงบเช่นนั้น
“บันทึกโฉมบุรุษ” นางเคยอ่านแล้ว
ตอนแรกไม่รู้สึกอะไร อย่างไรก็เป็นการชม พี่ชายของนาง ชมอย่างไรก็ได้
แต่พออ่านอีกครั้งก็เริ่มรู้สึกไม่ชอบมาพากล
เนื้อเรื่องพูดถึงเรื่องรักของคนสองคน แต่กลับเน้นหนักอยู่ที่ตัวเอกฝ่ายชาย