ตอนที่ 249 ชวนหลงใหล

อันที่จริง ขณะที่เขากำลังพูดคุยกับพวกเขา ทั้งตัวเขากำลังเปล่งประกายและแผ่ความอบอุ่นออกมาอย่างแท้จริง

ฟู่เวิ่นโจวในสภาพเช่นนี้ เป็นสิ่งที่เวินสือหนิงไม่เคยเห็นมาก่อน

นางราวกับเข้าใจความหมายของสงครามขึ้นมาในทันใด

สงครามคือหายนะ แต่ก็คือความหวังเช่นกัน

สามีของนาง เช่นเดียวกับเหล่าทหารกล้าที่เลื่องชื่อในความห้าวหาญ เป็นวีรชน และเป็นร่างจำแลงแห่งความหวัง

เวินสือหนิงก็เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ นั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น เงยหน้ามองฟู่เวิ่นโจวอยู่เช่นนั้น จากถ้อยคำที่อ่อนโยนและหนักแน่นของเขา นางราวกับมองเห็นอนาคตอันงดงามที่ควรค่าแก่การรอคอย

วันนั้น เวินสือหนิงให้มู่จิ่วไปซื้อแพะมาหลายตัว ให้หลัวเหล่าเป็นพ่อครัวหลัก เลี้ยงน้ำแกงเนื้อแพะแก่คนทั้งถนน

นางเองก็ดื่มไปหลายชาม