ตอนที่ 228 ยากเกินไป

ฟู่หว่านเอ๋อร์อดนึกถึงครั้งแรกที่พี่รองของนางไปพบสือหนิงไม่ได้

บังเอิญว่าวันนั้นนางก็อยู่ที่นั่นด้วย

นางกับเซียงเฉ่าก็ดีใจให้พวกเขาเช่นนี้

แต่ตอนนั้น นางไม่รู้เลยว่าพวกเขาจะต้องเดินผ่านเส้นทางอันยากลำบากมากมายเพียงนั้น

บัดนี้หันกลับไปมองอีกครั้ง ก็รู้สึกเปรี้ยวปร่าปนน้ำตา

แต่เมื่อมองพวกเขาตรงหน้า ก็รู้สึกว่าทุกสิ่งล้วนคุ้มค่า ราวกับไม่มีอุปสรรคใดจะโค่นพวกเขาได้

นี่คงเป็นสิ่งที่นิยายพื้นบ้านมักกล่าวกันว่า ความรักมั่นคงกว่าทองคำ ความรักหนักแน่นดั่งศิลากระมัง

ไม่มีผู้ใดไม่ปรารถนาความรักเช่นนี้

ทันใดนั้น ภาพของโจวหลี่เซี่ยวก็วาบขึ้นในความคิด

ฟู่หว่านเอ๋อร์ตกใจจนส่ายศีรษะ