ตอนที่ 211 เป็นตาย

เมืองชางโจว

หลังฟู่หว่านเอ๋อร์เป็นลมหมดสติแล้วฟื้นขึ้นมา ไม่ว่าเวินสือหนิงจะพูดสิ่งใด นางก็มองนางด้วยสายตาซับซ้อนทั้งหวาดกลัว ทั้งเห็นใจ และทั้งเจ็บปวด

สิ่งใดที่เวินสือหนิงพูด นางล้วนทำตาม แต่พอพูดจบ พอนางหันหลังกลับ ก็แอบเช็ดน้ำตา

จนกระทั่งนางส่งเวินสือหนิงไปให้พ้น แล้วถามหมอเทวดาเลี่ยวด้วยดวงตานองน้ำตา “พี่สะใภ้รองของข้าเป็นเช่นนี้มานานเท่าใดแล้ว มีทางฟื้นกลับมาเป็นปกติหรือไม่เจ้าคะ”

หมอเทวดาเลี่ยวชะงักไปครู่หนึ่ง ครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “การจากไปของคุณชายรองเป็นความสะเทือนใจที่ใหญ่หลวงเกินไปสำหรับนาง การผิดปกติชั่วขณะนั้น แท้จริงแล้วเป็นกลไกปกป้องตัวเองตามสัญชาตญาณของร่างกาย เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า ความโศกเศร้าจะชาไป หรือเมื่อนางพบทางระบายอื่น นางก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น”