กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฐานะของคุณชายรองนั้นพิเศษ ข้าได้ส่งข่าวไปยังเมืองหลวงแล้ว ดูว่าผู้เฒ่าอวี๋กับพวกเขาจะว่าอย่างไร”
มู่จิ่วเอ่ยพลางกลั้นใจ
หมอเทวดาเลี่ยวกล่าวตาม “ข้าเห็นด้วยกับมู่จิ่ว คุณชายรองจากไปเช่นนี้ เรื่องสำคัญยิ่งนัก พวกเรารออีกสักหน่อยเถิด”
เวินสือหนิงพลันแค่นหัวเราะ “รออะไรหรือ”
“รอให้พวกเขามารับศพคุณชายรองไป แล้วนำไปให้ชาวเป่ยหมานประจานหรือ”
ชาวเป่ยหมานกล่าวว่าจะเจรจากับฟู่เวิ่นโจวเท่านั้น แม้ตายแล้วก็ต้องหามคนไป คำพูดนี้ นางมิได้ลืมเลย
ยามคุณชายรองยังมีชีวิต นางมิอาจปกป้องเขาไว้ได้
บัดนี้คนตายแล้ว ผู้ใดก็อย่าหวังจะพาเขาจากไปอีก
ราวกับเป็นเจตจำนงสวรรค์
เพียงความคิดของเวินสือหนิงเพิ่งผุดขึ้น ก็มีคนรีบร้อนมาหารายงาน