กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฮาซันชะงักไปครู่หนึ่ง
อวี๋ชิงหรานถอนหายใจในใจ
อย่าเลยฉู่เยี่ยน ไยต้องส่งหัวไปให้เขาฆ่าอีก
ฉู่เยี่ยนเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น “ได้ยินว่าราชาเป่ยหมานเลื่อมใสในคุณธรรม ตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ ทำให้ภาพลักษณ์ของเป่ยหมานในใจชาวโลกเปลี่ยนไปไม่น้อย แต่หลังจากเป่ยหมานทำสัญญาสงบศึกห้าปีกับต้าโจวของข้า กลับส่งสายลับมาปั่นป่วนราชสำนักข้า เป่ยหมานผิดสัญญาก่อน พวกเราจึงจับองค์หญิงหลิงหลงของพวกมันมาเป็นเชลย”
“แล้วการกระทำของพวกเจ้าล่ะคืออะไร?”
“พวกเจ้าฉุดคร่าจับกุมราษฎรผู้บริสุทธิ์ของต้าโจวข้า ต่างอะไรกับพฤติกรรมโจรปล้น?”
“การแลกเปลี่ยนตัวประกันครั้งนี้แต่แรกก็ไม่ยุติธรรม ไม่ชอบธรรม จะทำให้คนรุ่นหลังดูแคลน! สิ่งเหล่านี้ ราชาเป่ยหมานของพวกเจ้ารู้หรือไม่?”